قسه‌یه‌ک له‌گه‌ڵ هاوڕێ برایمی عه‌لیزاده!

هه‌ڵبژاردنی بیروباوه‌ڕ ئینسانه‌کان خۆیان هه‌ڵیده‌بژێرن و خۆشیان ره‌تی ده‌که‌نه‌وه‌. غه‌یری ئه‌وه هه‌ر پێشداوه‌‌ریه‌ک، غه‌یره‌ مه‌نتیقی و ناعیلمییه‌.
به‌قه‌ولی ژان پۆل سارتر، که‌ده‌ڵێ: ئینسان کاتێک مه‌حدود کراوه‌، په‌نا ده‌باته‌ به‌ر شتی خراپ و له‌گه‌ل خۆشی درۆ ده‌کات. به‌ڵام ئازادی به‌ پێچه‌وانه‌وه‌ پاڵمان پێوه ‌‌ده‌نێ ببینه‌ شتێکی دیکه‌، نه‌ک بوکه‌شو‌شه‌یه‌کی بێڕۆح. له‌لایه‌کی تره‌وه ئازادی ناچارمان ده‌کات خۆمان وه‌ک خۆمان، وه‌ک ئه‌وه‌ ئینسانین و هه‌ین، خۆمان بناسین و ده‌رکه‌وین، له‌وکاته‌دایه که‌ ڕاستی و دروستی ژیان تێپه‌رده‌که‌ین.